Golfen met reuma, een extra handicap?

Wie het statige clubhuis van de Eindhovensche Golf in Valkenswaard betreedt, waant zich even in een ander tijdperk. Het landhuis ademt grandeur uit lang vervlogen tijden; een passende omgeving voor een besloten golfclub. We zijn hier voor een interview met professioneel golfster Marcella Neggers, tevens patiënt van de Maartenskliniek.

Passie
Golfen is haar grote passie. Dat had het hockeyspel kunnen zijn, maar reumatoïde artritis (RA) stak daar een stokje voor. Neggers, inmiddels eenendertig, kreeg op haar twaalfde de eerste klachten. ‘Ik had vooral pijn in mijn pols,’ vertelt Neggers, ‘maar het heeft twee jaar geduurd voordat de juiste diagnose werd gesteld. Het was namelijk niet te zien aan mijn bloed dat ik RA had.’ Haar rechterpols was aan het vastgroeien. Een metalen pin in het gewricht versnelde dit proces, en eenmaal vastgegroeid verdwenen de pijnklachten maar daarmee ook deels de handfunctie.

Marcella Neggers is niet het type dat gauw van haar stuk te brengen is. Nuchter vertelt ze over het ‘vonnis’ dat werd geveld: ‘Het was wel even schrikken,’ weet ze nog, ‘maar ach ja, je weet tenminste wat het is en wat je er aan kunt doen.’ De ziekte breidde zich gestaag uit. Neggers: ‘Ik ben inmiddels tien keer geopereerd, gewrichten zijn schoongemaakt, en kraakbeen en slijmbeurzen weggehaald.’

Golftalent
Dat weerhield haar er niet van zich te ontpoppen als een waar golftalent, eerst als amateur en vanaf 2000 als professional. Dat was wat ze wilde, een leven van trainen en wedstrijden spelen, ook internationaal. Alleen was daar ineens die hardnekkige ribkneuzing, die maar niet over leek te gaan. ‘Dat had niets met de reuma te maken hoor,’ verzekert Neggers. ‘Ik ben jammer genoeg blessuregevoelig, bleek achteraf. Mijn lichaam kan het zware trainen niet aan.’ Even leek haar golfcarrière abrupt aan haar einde te komen. Neggers: ‘Maar golf is mijn alles. Ik kon ook niets anders of niets anders goed. Dus besloot ik teaching professional te worden. Ik coach leerlingen en zo nu en dan speel ik wedstrijden hier in Nederland.’

Kampioen
Dat doet ze niet onverdienstelijk. In juni 2006 bijvoorbeeld, werd ze eerste op het NK Match play. Ter verduidelijking: match play is een afvalsysteem; per hole kijk je wie er wint en wie er verliest. Er is ook de NK Stroke play, waarbij het aantal slagen telt dat je maakt. Die heeft ze ook al een keer op haar naam staan, namelijk in 2001. De blessures, de RA, ze laat ze niet meer tussen haar en haar sport komen. ‘Dat heeft te maken met mentaliteit,’ vindt ze zelf. ‘Ik ben een doorzetter. Moet ook wel, want zonder die instelling kom je als professional niet ver. Ik zie mijzelf ook niet als reumapatiënt. Als ik interviews geef, zoals nu, roep ik altijd: ‘Het woord reuma wil ik niet zien of horen!’

Voor het MaartensMagazine maakt ze gelukkig een uitzondering. Ze is patiënte van Frank van den Hoogen, reumatoloog en directeur van het reumacentrum. Zo’n twee jaar geleden kwam ze voor het eerst op de Maartenskliniek, op advies van een golfmaatje. Haar oude reumatoloog in het AMC ging met pensioen, en ze zocht een goede vervanger. Het was een prettige eerste kennismaking. De omgeving, het natuurgebied Hengstdal, doet haar denken aan de golfbaan, haar tweede huis. Neggers: ‘Ik ben gewend aan bomen om me heen, de Maartenskliniek voelt daardoor voor mij aan als een veilige plek. Ze gaan er ook leuk met de patiënten om.’

Geen handicap
De RA is stabiel, met dank aan de medicijnen. Marcella Neggers: ‘Het zit nu in mijn hele lichaam, maar het houdt zich rustig. De hoeveelheid medicijnen is meer dan gehalveerd. Slikte ik eerst 12 tabletjes Methrotrexaat (medicijn dat het ziekteproces onderdrukt, red.), nu nog maar vier per week. En ik hoef nog maar één ontstekingsremmer per dag.’

De reuma is gelukkig geen extra handicap gebleken om haar doel te bereiken. Maar dat kan ook niet legt ze uit, want ze is een golfprofessional en dan heb je het niet over handicaps. Dat geldt alleen voor amateurs. Neggers: ‘Voor een baan met achttien holes geldt een par ofwel professional average result van tweeënzeventig slagen. Mijn handicap als amateur lag op +2, dat betekent dat ik gemiddeld twee slagen minder nodig had voor die achttien holes.’

Ze is alweer volop aan het trainen voor het volgende toernooi, het KLM Ladies Open, dat in juni wordt gehouden op haar eigen golfclub in Valkenswaard. Vooruitblikken doet ze liever niet. Neggers: ‘Maar ik wil wel proberen de ‘cut’ te halen. Dat is de kwalificatie voor de laatste dagen van het toernooi. Ik hoop verder dat het weer net zo leuk wordt als vorig jaar. Ik heb toen zo ontzettend genoten van het spelen voor eigen publiek.’

Februari 2007.