[ Over sport & life.. ]25-04-2006: Werkende, ambitieuze vrouwen met een gezin hebben in sommige gevallen het gevoel niet meer aan zichzelf toe te komen. Een tijd lang kan men teren op reserves. Maar als de balans tussen ontspanning en inspanning lange tijd verstoord is, neemt de weerstand af en liggen overbelasting en ziekteverzuim op de loer. Het Sportmedisch Centrum van de Sint Maartenskliniek begeleid, in samenwerking met Arbo Unie Nijmegen, tachtig ambitieuze, werkende moeders naar een betere conditie en meer balans in hun leven
Een steeds groter deel van de Nederlandse vrouwen is actief op zowel thuisfront als arbeidsmarkt. Ook mannen dragen steeds vaker hun steentje bij aan het huishouden. Maar de verantwoordelijkheid voor het gezin ligt vaak toch nog bij de vrouw. Het combineren van een drukke baan, gezin en sociale verplichtingen is een klus die niet iedereen moeiteloos afgaat. Sport is een uitstekende manier om te ontladen en energie op te bouwen om het drukke leven aan te kunnen.
Met een duwtje in de rug en de stimulans van een groep, kunnen drukbezette vrouwen kennismaken met de grote voordelen van het hardlopen. ‘Het kost weinig tijd en is te plannen wanneer het uitkomt. Je trekt je schoenen aan en loopt de deur uit’, vertelt Desiree Wierper, sportarts en manager van het Sportmedisch Centrum (SMC) van de Maartenskliniek. ‘Met het project ‘Drie-dimensionale Vrouwen in Beweging’ willen we deze drukke vrouwen laten ervaren wat het met je doet als je regelmatig ontlaadt en werkt aan een goede conditie’.
De drie dimensies verwijzen naar de activiteiten op het gebied van werk, gezin en sociale verplichtingen. Dat het project aanslaat blijkt uit de vele aanmeldingen. ‘In een week tijd hadden we het maximum van tachtig deelnemers bereikt’, vertelt Wierper. ‘We wilden het programma vooral aanbieden aan die vrouwen die er het meeste baat bij zullen hebben. Daarom stellen we de eisen dat je meer dan 50 procent moet werken, jonge kinderen hebt en de laatste jaren niet aan hardlopen hebt gedaan’.
Naast drie voorlichtingsbijeenkomsten en een uitgebreide gezondheidskeuring, krijgen de vrouwen twee keer per week hardlooptrainingen. Het doel waar ze naar toewerken is deelname aan de grootste ‘ladiesrun’ van Nederland, de Marikenloop in Nijmegen die op 21 mei 2006 gehouden wordt. Dat hardlopen aan een opmars bezig is onder vrouwen, blijkt uit de grote groei van het deelnemersveld. De organisatie verwacht dit jaar maar liefst 6000 vrouwen aan de start; een verviervoudiging sinds de eerste keer in 2002.
Het krantenartikel in de Gelderlander over de driedimensionale vrouwen sprak Anselien School (45) zo aan dat ze meteen haar vriendin belde en zich inschreef voor de ‘Driedimensionale vrouwen in Beweging’. ‘Ik las over de verhoogde kans op overbelasting en burnout bij ambitieuze vrouwen die de drukte van een gezin combineren met een baan’, vertelt School. ‘Dat was zo’n herkenning. Ik ben iemand die veel wil en voor veel dingen enthousiast is. Dat is ook mijn valkuil waardoor ik het afgelopen jaar overbelast geraakt ben’.
Naast haar baan als senior-communicatieadviseur bij het UMC St Radboud is Anselien School moeder van twee jongens: Daan van drieëneenhalf en Sam van twee jaar. Haar man heeft een drukke baan als hoogleraar. Omdat hierin lastig te schuiven is worden de ‘calamiteiten’ in het gezin vooral door Anselien opgevangen. In een jong gezin is altijd wat te regelen of te doen. Daarbij kwam in het geval van Anselien ook nog eens de verbouwing van de zolder. ‘Ik had gewoon veel te veel aan mijn hoofd.
’s Nachts kon ik door de adrenaline niet goed slapen waardoor ik ’s ochtends doodmoe aan de dag begon. Dan moet je de kinderen naar de crèche brengen, naar je werk sjezen, kinderen weer op tijd ophalen, koken, huis opruimen en in het weekend de verbouwing regelen. Het zwemmen wat ik deed, schoot er bij in omdat ik er geen tijd en energie meer voor had. Ik had het gevoel dat ik me niet meer kon opladen, aan mezelf kwam ik niet meer toe, de balans was weg’.
In een druk leven met veel verplichtingen is het nuttig om regelmatig afstand te nemen en te reflecteren waar je mee bezig bent. Anselien School deed dat vroeger door lange wandelingen te maken. Maar door knieklachten stopte ze hiermee. ‘Ik dacht dat hardlopen niks voor mij was omdat ik snel last krijg van mijn knieën. Maar nu ik medisch gekeurd ben door de sportarts van het SMC, kan ik mijn zwakke knieën niet langer als excuus gebruiken om niet te gaan hardlopen’.
Inmiddels heeft ze een paar keer getraind met andere driedimensionale vrouwen. Het bevalt haar uitstekend. ‘Ze vertelden me tijdens de eerste bijeenkomst dat het lopen in het begin zou tegenvallen. Maar dat valt me ontzettend mee. Ik vind het gezellig en stimulerend om in groepsverband te trainen. Samen heb je toch een soort lotsverbondenheid en een herkenning dat het een pittige taak is waar we voor staan’.
Is naast al die verplichtingen het lopen niet nog meer belasting? School: ‘Ik moet er veel voor doen om twee tot drie keer per week het trainen in te plannen. Maar ik merk nu al dat ik tijdens het lopen mijn hoofd kan leegmaken. Ik doe iets voor mezelf. En daar hebben anderen ook profijt van. Omdat ik lekkerder in mijn vel zit en meer energie heb’.
|
Desiree Engelbart verdeelt haar aandacht over werk (managementassistente), gezin (drie zonen) en sociale verplichtingen (o.a. hulpmoeder school). Drie jaar is ze fulltime moeder geweest. Maar ze mistte de dynamiek van het werk. Toen de kinderen naar school gingen, ging ze weer aan de slag. Naast steps en aerobics, heeft ze sinds kort het hardlopen ontdekt. |