[ Patiëntervaringen.. ]
Nieuwe kijk op mogelijkheden ondanks pijn
Lizette de Vos (46) kreeg na een auto-ongeluk last van haar rug. De pijn beïnvloedde haar leven zo dat ze haar familiebedrijf met moeite overeind hield. Vijf jaar lang bezocht zij talloze therapeuten en behandelaars. Zonder resultaat. Haar zoektocht eindigde bij het Integraal Centrum voor Arbeidsgerelateerde Aandoeningen (ICARA) van de Maartenskliniek. Door de multidisciplinaire training en begeleiding verminderde haar pijn aanzienlijk. De begeleiding is gericht op gedragsverandering, beweging en focus op mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden.
Auto-ongeluk
In 2000 kreeg Lizette de Vos een auto-ongeluk waarbij haar onderrug de klap opving. 'Eerst had ik alleen spierpijn, maar na een paar dagen sliep ik niet meer van de pijn. Ik ben toen bij diverse behandelaars geweest. Het hielp soms een paar weken, maar het resultaat was nooit blijvend. De pijn werd steeds heftiger. Af en toe gebruikte ik morfine zodat ik even kon bijkomen. De artsen en behandelaars vonden geen aanwijsbare oorzaak voor mijn klachten. Ook op een scan was niets te zien. De arts gaf me te verstaan dat ik met de pijn moest leren leven.'
Second opinion
'Die conclusie kon ik niet accepteren, daarom vroeg ik een second opinion aan. Deze arts bracht me op het idee om naar ICARA te gaan. Bij het eerste gesprek wist ik dat ik hier geholpen kon worden. Ik voelde me begrepen en kreeg weer vertrouwen in de toekomst. Dat was nodig, want ik was aan het einde van mijn Latijn. Twee uur werken kostte me vier uur, omdat ik na mijn werk altijd naar bed moest. Ik stond zelfs op het punt te stoppen met werken met alle gevolgen die dit zou hebben voor ons familiebedrijf.'
Gedragsverandering
'Bij het Sportmedisch Centrum Maartenskliniek (SMC) kreeg ik een intake met een sportarts, een fysiotherapeut, een arbeidswetenschapper en een psycholoog. Opvallend was dat ze me niet lichamelijk onderzochten.' Koen Willems, fysiotherapeut en arbeidswetenschapper bij het Sportmedisch Centrum koos daar bewust voor: 'Dat had een hele reeks therapeuten al gedaan. Dit leverde niks op. De 'oplossing' van de pijn was in haar geval niet een behandeling, maar een gedragsverandering. Accepteren dat er niets ernstig mis met je is, geen afhankelijkheid meer zoeken in het medische circuit, maar eigen verantwoordelijk nemen voor je genezing. Ze stellen bij ons zelf hun trainings- en reïntegratieschema samen waardoor ze moeten voelen wat haalbare doelen zijn.'
Niet gewend
'Dat is een hele andere benadering dan ik gewend was,' vertelt Lizette de Vos. 'Zelf voelen wat je kunt is heel lastig als je altijd pijn hebt. Ik wist niet meer wat ik wel en niet kon en wanneer ik moest stoppen of juist doorgaan. Dat heb ik geleerd in deze training.'
Sturen op tijdsplanning
Willems: 'We leren deelnemers dat ze niet meer op de pijn moeten afgaan bij het wel of niet voortzetten van een activiteit. Hoe lang je een activiteit doet wordt belangrijker. We noemen dat tijdsgebonden sturen. We leren de deelnemer vooraf zijn activiteiten te plannen zodat ze stoppen voordat de pijn opkomt. Hierdoor krijg je beter zicht op je mogelijkheden en krijg je een betere conditie en meer zelfvertrouwen.'
Zo ervaarde Lizette de Vos dat ook: 'Na de eerste trainingen voelde ik al dat het werkte. Ik kreeg ontspanningsoefeningen en oefeningen om mijn spieren soepel te maken. Dat ging goed. Langzaam kreeg ik het vertrouwen in mijn lichaam terug.'
Confronteren
'Naast de conditietraining en de spierverstevigende oefeningen, werken we bij ICARA intensief aan het psychologische aspect,' belicht Willems. 'Daarbij confronteren we mensen met hun eigen gedrag. 'Waarom ga je twee uur achter de computer zitten als je weet dat het pijn gaat doen? Hierdoor leerde zij de gewoontes herkennen die haar klachten in stand hielden'.
Lizette de Vos ontdekte dat ze voor zichzelf moest leren opkomen: 'Dat ging in het begin niet vanzelf. Mijn omgeving moest er aan wennen. De kinderen sputterden bijvoorbeeld regelmatig tegen als ze hun speelgoed zelf moesten opruimen. Consequent blijven is dan lastig, maar het leverde veel op. Ik ging beter in mijn vel zitten omdat ik beter voor mezelf zorgde.'
Redding
'Mijn werk heb ik inmiddels ook anders ingedeeld. Ik werk kortere periodes achter elkaar. Voorheen werkte ik de hele ochtend. Nu stop ik na een uur en ga ik wat bewegen. Overdag naar bed gaan is er niet meer bij. Ik heb geleerd dat ik juist moet oefenen in plaats van rusten. Conditioneel ben ik erg vooruit gegaan. Ik ben 10 kilo afgevallen en ik ben zelfs gaan schaatsen. Ik had niet gedacht dat ik dat ooit nog zou kunnen. Voor mijn gevoel is deze training mijn redding geweest. Als ik het eerder had geweten had ik niet vijf jaar van mijn leven verspild.'
December 2006.
Informatie over ICARA voor patiënten
Informatie over ICARA voor (bedrijfs)artsen
