In gesprek met vrijwilligers over voldoening, diepgang én luchtigheid
Bij de Sint Maartenskliniek werken ruim 60 vrijwilligers. Je kunt ze overal tegenkomen: van de receptie tot de revalidatietuin en van de verpleegafdeling tot het Loopexpertisecentrum. Wij zijn benieuwd naar deze waardevolle krachten en vroegen acht vrijwilligers: wat maakt jouw werk zo mooi?
"‘De ene keer lig je samen in een deuk, de andere keer zit je samen te huilen.’"
Ruud Peters (67 jaar)
Gastheer bij de centrale receptie
‘Het feit dat je zinvol bezig bent voor andere mensen, dat geeft gewoon een goed gevoel. Patiënten komen hier niet voor hun plezier en wij proberen daar wat luchtigheid in te brengen. We hebben heel snel door of iemand gespannen is of niet. Dan zie ik bijvoorbeeld iemand binnenkomen met een briefje in de hand, op zoek naar de juiste route. Ik heet ze welkom, wijs ze de weg. Het is heel mooi om mensen op deze manier te helpen.’
Daisy Koenen (64 jaar)
Gastvrouw bij de centrale receptie
‘De sfeer hier is ontspannen, persoonlijk en toegankelijk. Dat vind ik bijzonder, want het is toch een ziekenhuis. Ik probeer die sfeer ook uit te stralen naar patiënten en dat wordt gewaardeerd. Even contact maken, iemand aankijken of welkom heten. Het is toch spannend, zo’n ziekenhuisbezoek. En dat soort kleine dingen brengen rust, mensen voelen zich wat beter op hun gemak.’
Ans Heijmink (69 jaar)
Patiëntenvervoer
‘Wij brengen de patiënten naar de operatiekamer. In dat kleine stukje kun je heel mooie gesprekken hebben. De ene keer is iemand heel nerveus en proberen we rust te brengen. Een hand op de schouder kan al genoeg zijn. De andere keer heeft een patiënt juist veel bravoure en is een grapje op zijn plaats. Het contact is kort en intensief. De sfeer onder collega’s vind ik fijn, iedereen kent elkaar. Het voelt bijna als familie hier.’
Rinie Kersten (67 jaar)
Patiëntenvervoer
‘Als bouwkundig tekenaar bij een architectenbureau heb ik ooit nog de binnenstraat van de zijvleugels van de Sint Maartenskliniek getekend. Ik ken het hier dus op mijn duimpje. Toen ik met pensioen ging, besloot ik hier als vrijwilliger aan de slag te gaan. Het contact met patiënten is mooi, ik heb leuke collega’s en het personeel is goed voor ons: ik voel mij gewaardeerd.’
Tom Thomassen (67)
Gastheer buitendienst en patiëntenvervoer
‘Ik houd me onder meer bezig met het parkeer- en rookbeleid op het terrein. Zo zorg ik ervoor dat de gehandicaptenparkeerplaatsen beschikbaar blijven voor mensen die het nodig hebben. Ook werk ik bij patiëntenvervoer. Ik help graag mensen en vind het fijn om te zorgen voor een prettige omgeving. En die collega-vrijwilligers hè, die maken het helemaal af: dat zijn bijna mijn beste vrienden.’
"Een hand op de schouder kan al genoeg zijn"
