Menu

Een kapotte knie kan je hele leven veranderen. Maar een nieuwe knie kan dat ook. Sportfanaat Jan Dieter Bezem (61) weet daar alles van. Hij neemt deel aan een langdurig, wetenschappelijk onderzoek naar een nieuw type kunstknie. En nam daarmee een weloverwogen risico, dat zijn leven compleet, ten goede veranderde.

Jan Dieter is pas 22 als hij - profvoetballer bij Cambuur - tijdens een wedstrijd zijn knie dusdanig verdraait, dat hij nog diezelfde avond op de operatietafel belandt: “Het was 1981 en ik was nog jong, dus de artsen besloten mijn meniscus eruit te halen. Zo ging dat toen. Na zeven dagen mocht ik het ziekenhuis verlaten. Een paar maanden later stond ik weer op het veld. De pijntjes die ik voelde nam ik voor lief: ik was niet van plan om met mijn passie stoppen.”

Knieproblemen door instabiliteit

Na twee jaar betaald voetbal gaat Jan Dieter vanwege zijn knieklachten terug naar het amateurvoetbal. Zijn inkomen verdient hij vanaf dat moment als tennisleraar. Ondertussen doet al dat intensieve sporten de instabiele, meniscus-loze knie van Jan Dieter geen goed. In de 13 jaar die hij tennist en voetbalt krijgt hij dan ook fikse knieproblemen. “Ach ja, ingecalculeerde schade”, lacht de sportfanaat. “Heel lekker was het niet nee. Maar leven zónder sport was echt geen optie voor me.”

Omscholing noodzakelijk

Rond zijn 37ste en enkele knieoperaties verder komt bij Jan Dieter het besef dat hij van beroep moet veranderen. Hij gaat terug de schoolbanken in en maakt eerst zijn Atheneum af om vervolgens een financiële studie op hbo+ niveau te volgen. Zijn brood verdient hij door in de avonduren en ‘s nachts pakjes te laden in de vrachtwagens van UPS: “Vermoeiend, zeker, maar zo kreeg ik wel de broodnodige beweging, haha.” Zijn knie blijft ondertussen gemeen pijn doen. Hij besluit tot twee keer toe zijn kraakbeen te laten polijsten in een regionaal ziekenhuis. Zonder succes: “Ik ben daarna geen dag meer zonder pijn geweest.”

"Leven zónder sport was echt geen optie voor me"

Een nieuwe knie

Op zijn 42ste wordt Jan Dieter algemeen directeur van een notariskantoor. Een mooie baan, maar wel een waarbij hij veel op kantoor zit en weinig beweegt. Terwijl hij dát nu net zo hard nodig heeft om zich goed te voelen. Terugkijkend op deze periode noemt de sportliefhebber het lachend een kwelling en hij vertelt dat hij al 52 jaar oud is als hij op advies van de huisarts contact opneemt met de Sint Maartenskliniek. Daar zetten de orthopeden tot twee keer toe een spuit. “Toen dit niets veranderde vroeg dokter Busch of ik niet genoeg pijn had geleden en of ik niet een nieuwe knie wilde. Ik zei direct ja.”

Deelnemen onderzoek

“Toen ik terug kwam om de operatie door te spreken kreeg ik vanuit de afdeling Research de vraag of ik wilde deelnemen aan een wetenschappelijk onderzoek naar een nieuw type knieprothese. De onderzoeksters vertelden mij eerlijk wat het onderzoek in zou houden qua testen en controles, en wat er mis zou kunnen gaan met de nieuwe kunstknie zelf. Ik hoefde er niet lang over na te denken. Ik wilde graag het risico van zo’n nieuwe behandeling nemen als dit de kans vergrootte op een leven waarin ik als vanouds volop zou kunnen sporten. Een leven zonder had mij geestelijk geen goed gedaan.”

Weer pijnloos sporten

De operatie verloopt voorspoedig en Jan Dieter kan tot zijn grote geluk vrij snel weer zijn geliefde sporten oppakken. Totdat hij in 2018 in Zeeland zijn enkel breekt… “Orthopedisch chirurg Witteveen zei ‘Hij is kapot, maar met een paar schroeven is dit goed op te lossen’. Dat klopte, want ik voel op dit moment geen enkele beperking. Ik tennis, fiets en loop gerust anderhalf uur hard op het voetbalveld. Zonder pijn!”

Tiptop uit de controle

Zomer 2020 ondergaat Jan Dieter zijn vijfjaarcontrole van zijn knieprothese. Dit is het derde controlemoment in het tien jaar durende onderzoekstraject. “Ik reed er weer graag van Deventer voor naar Nijmegen. Het is hartstikke interessant om te zien hoe alles er vanbinnen uitziet. Daarnaast weet ik natuurlijk dat mijn deelname aan dit onderzoek er aan kan bijdragen dat andere patiënten misschien ook zo’n prothese krijgen. Bij mij zag alles er na vijf jaar intensief gebruik nog tiptop uit. Ik verwacht nog zeker tot op mijn zeventigste op deze manier met deze knieprothese vooruit te kunnen!”



Koen Defoort, orthopedisch chirurg:
“Als een patiënt geschikt is om deel te nemen aan een bepaald orthopedisch onderzoek, wordt deze benaderd door iemand van onze afdeling Research. Nee zeggen mag. Ik krijg dat niet te horen, al zou het mij niks uitmaken als iemand weigert. Ik ga áltijd voor een goede relatie met mijn patiënten en bied iedereen de beste mogelijke orthopedische behandeling. Als mensen wél besluiten mee te doen is dat natuurlijk fantastisch. Dit helpt ons enorm om de orthopedische zorg van morgen nóg beter te maken.”