Menu

Cees Gort is anesthesioloog en pijnspecialist. Hij is blij dat Mitchel Molag zijn oude leven grotendeels kan oppakken dankzij de neurostimulator.

"Heerlijk dat Mitchel weer zo veel kan"

“Het is geen kleinigheid om voor een neurostimulator in aanmerking te komen, maar Mitchel voldeed aan alle voorwaarden. Hij was het schoolvoorbeeld van de ideale patiënt. Onderzoek liet zien dat de zenuwblokkades geen effect hadden, de MRI wees uit dat er geen belemmeringen waren en ook de psychologische test gaf geen aanleiding voor twijfel. Mitchel stond heel positief tegenover de behandeling. Tegelijkertijd was hij realistisch. Dat is cruciaal voor het slagen van de ingreep.”

Verwachtingsmanagement

“Verwachtingsmanagement is misschien wel het belangrijkste onderdeel van mijn werk. Patiënten hebben vaak al een lange ziektegeschiedenis achter de rug, ook bij Mitchel was dat het geval. Ze zijn bang dat deze ingreep mislukt, want dan is er geen alternatief meer. Gelukkig gebeurt dat zelden, dat maakt mijn werk zo mooi. Maar ik vertel het ze wel. Ook dat we de uitstralende zenuwpijn kunnen wegnemen of reduceren. Maar dat de rugpijn, die er daarnaast vaak is, meestal blijft. Stel je voor dat ik dat niet vertel. Dan kan de operatie alleen maar tegenvallen.”

Minder pijnmedicatie

“Voordat we naar de OK gingen, vroeg ik Mitchel: wat zou je graag willen doen wat je voorheen niet kon? Mitchel wilde graag aan het werk, sporten en met zijn kinderen spelen. Het is heerlijk om te horen dat hij zijn oude leven weer grotendeels kan oppakken. Gelukkig heeft hij een werkgever die met hem meedacht en doet hij nu fysiek minder belastend werk. Dat zeg ik ook altijd tegen patiënten: ik hoop dat je weer een leven kunt leiden met minder of liefst helemaal geen pijnmedicatie, maar denk niet dat je na implantatie weer kunt solliciteren bij het nationaal balletgezelschap, want dat is natuurlijk niet realistisch.”


 

Mitchel Molag (33) kan het nauwelijks geloven als hij na de operatie geen pijn meer voelt. Hij kan weer werken, sporten en tuinieren.

"Ik heb het vertrouwen in artsen teruggekregen"

“Het begon in 2014 met een verdoofd gevoel in mijn bovenbeen. Dat gaat wel over dacht ik. Ik zat in de beveiliging, een wereld van niet zeuren. Totdat het echt niet meer ging. De zenuwpijn in mijn benen werd alleen maar erger. Onderzoek wees uit dat er sprake was van een vernauwing in mijn rugwervel. Na vier operaties en drie jaar Ziektewet kreeg ik op mijn 27ste glashard te horen dat de artsen niets meer voor me konden doen.”

Goede begeleiding

“Als een zielig hoopje mens kwam ik bij de Sint Maartenskliniek terecht. Ik was depressief, kon hooguit honderd meter lopen en was totaal afhankelijk van anderen. Toen Cees Gort zei dat hij me weer op de been zou krijgen, kon ik dat nauwelijks geloven. Tegelijkertijd wist ik: hij heeft de expertise. Dat gaf me vertrouwen en daar heb ik me tijdens de behandeling aan vastgehouden. Ook toen ik voor de operatie injecties kreeg om de zenuwen in mijn rug te blokkeren. Aan díe naalden had ik een hekel, terwijl ik wel wat gewend was: op mijn hele lichaam heb ik tatoeages. Gelukkig werd ik goed begeleid.”

Alle tijd

“Na de operatie voelde ik geen pijn meer. Er ging een wereld voor me open. Ik kan weer werken, met mijn kinderen spelen en aan krachttraining doen. Onverwachte bewegingen vermijd ik. Het beveiligingswerk moest ik daarom opgeven. Ik voel de neurostimulator niet. Eén keer in de week laad ik de batterij op. Die eerste periode raakte ik in paniek bij elk pijntje dat ik voelde. Ik kon dan altijd bellen of langskomen. Ze namen alle tijd om me gerust te stellen. Ik was het vertrouwen in artsen kwijt, maar dat hebben ze me hier teruggegeven.”