Het is twee dagen voor de operatie. In september werd gedacht aan een datum rond de kerst, het is begin december geworden. “Dat maakt voor mij niets uit”, stelt Noor. “En het is wel fijn dat ik dan met kerst alweer een stuk mobieler ben.”

De afgelopen maanden is ze nog één keer in Boxmeer geweest, om te laten onderzoeken of ze fit en gezond genoeg was voor de toch zware operatie. Dat bleek, het sein voor de operatie kon op groen. Zelf heeft Noor het idee dat de pijn die ze altijd voelt, de laatste tijd enigszins is verergerd. “Maar misschien verbeeld ik me dat wel. Ik ben er, in de aanloop naar de operatie, ook meer in mijn hoofd mee bezig.”

De operatie vindt in de Sint MaartensKinderkliniek in Boxmeer plaats, om zes uur ’s ochtends. “Het schijnt dat ik dan ’s middags al even moet gaan zitten. Dan begint dus mijn revalidatie feitelijk al.” Gelukkig krijgt Noor de komende tijd, zoals altijd, veel steun van haar familie. Vader, moeder én broer komen bijvoorbeeld mee naar Boxmeer, waar ze in een hotel vlakbij de kliniek zullen verblijven. “De verwachting is dat ik vijf tot zeven dagen moet blijven, voordat ik thuis verder mag herstellen. Dan is het heel fijn dat mijn familie die tijd bij me in de buurt is. En de bezoektijden zijn de hele dag door, dus ze kunnen ook veel langskomen.”

Nu de operatie zo dichtbij is, nemen de zenuwen vanzelfsprekend toe: “Klopt ja, ik ben best nerveus, al probeer ik er wel zo blanco mogelijk in te gaan. Je weet wat er gaat gebeuren, maar niet hoe het uiteindelijk na de operatie zal zijn en voelen.”